Monster is het negende studioalbum van R.E.M. en verscheen in het jaar 1994. Dit album bracht een belangrijke koerswijziging voor de band, die hiermee nadrukkelijk de elektrische en rockgerichte kant opzocht. Waar de voorgaande lp’s bekend stonden om hun introspectieve, akoestische klanken, kenmerkt Monster zich door stevige, vervormde gitaren en een rauw, energiek geluid dat sterk leunt op invloeden uit de alternatieve rock, grunge en glamrock.

Muzikaal gezien grijpt Monster terug op de sfeer van opwindende, directe rock, met minimale overdubs en een uitgesproken, zelfverzekerd karakter. De band koos voor een meer extroverte benadering, wat duidelijk terug te horen is in de scherpe gitaarpartijen van Peter Buck en de uitgesproken ritmesectie. Deze sound weerspiegelt de behoefte van R.E.M. om weer een ‘live-band’ te zijn en een album af te leveren dat zich goed zou lenen voor een grote tournee. Monster paste bovendien naadloos in het tijdperk van de jaren negentig waarin bands als Smashing Pumpkins en Green Day met hun eigen rockalbums eveneens furore maakten.

De thematiek van het album draait om beroemdheid, identiteit en vervreemding – onderwerpen die zanger Michael Stipe benaderde vanuit verschillende alter ego’s. De teksten zijn vaak speels, soms mysterieus, en zetten aan tot reflectie over de roem en het publieke leven waarop de band op dat moment een eigen, kritische blik wierp.

Enkele kenmerkende tracks die Monster een gezicht geven, zijn onder meer 'What's the Frequency, Kenneth?', het energieke openingsnummer dat met zijn iconische riff direct de toon zet voor de rest van de plaat. Daarnaast springt 'Crush With Eyeliner' eruit met zijn glamrockinvloeden en knipoog naar bands als T. Rex, waarbij Stipe vocaal een bijna parodiërend personage neerzet. Ook 'Strange Currencies' is een opvallend nummer, waarin het rauwere bandgeluid wordt gekoppeld aan gepassioneerde zang en melancholische melodieën.

Monster werd zowel commercieel als kritisch ontvangen als een succesvolle terugkeer naar een meer luidruchtig en direct rockgeluid. R.E.M. bewees met deze lp niet alleen hun muzikale veelzijdigheid, maar ook hun blijvende relevantie in het snel veranderende muzieklandschap van de jaren negentig. Het album heeft een blijvende indruk achtergelaten en geldt als een belangrijk werk binnen zowel het oeuvre van R.E.M. als het alternatieve rockgenre in brede zin.