Als een raszuivere in de luchtvaartwereld onderging de Supermarine Spitfire voortdurende ontwikkeling gedurende de Tweede Wereldoorlog, waarbij nieuwe versies van de jager nooit ver verwijderd waren van toetreding tot RAF-squadrons.

De vliegtuigen die vochten in de Slag om Groot-Brittannië waren gepland om aanzienlijke upgrades te ondergaan. Echter, terwijl deze upgrades nog in ontwikkeling waren, introduceerde de Luftwaffe hun nieuwste variant van de Bf 109-jager, die Spitfires in grote aantallen neerhaalde. Dringende maatregelen waren nodig.

De Spitfire Mk.V was effectief een opgewaardeerde versie van het Mk.II-luchtframe, uitgerust met de nieuwste versie van de Merlin-motor, die het vliegtuig een betere prestatie op grote hoogte gaf. Deze variant zou uiteindelijk meer dan 140 RAF-squadrons uitrusten.