Drie jaar na haar debuut Immortal (1996) bracht Beth Hart "Screamin' For My Supper" uit en kreeg lovende kritieken. Beth produceerde het album zelf met hulp van oude medewerker en bassist Tal Herzberg, wat resulteerde in een volwassen, volledig gevormde plaat. "LA Song" haalde het tot een single. Met haar rauwe en breekbare stem zingt ze een aantal fantastische uptempo nummers en ballads. Het is haar meer poppy aanpak, maar nog steeds met haar herkenbare geluid. Later werd ze een van de grote namen in de vrouwelijke bluesrock en nam ze verschillende albums op samen met bluesgigant Joe Bonamassa.